English version
English version
 


 

"Polska Bibliografia Literacka" jest wydawnictwem seryjnym, ukazującym się od 1954 r. Jej twórcą i pierwszym kierownikiem zespołu autorskiego był Profesor Stefan Vrtel-Wierczyński. Do roku 2000 ukazało się 45 roczników, zawierających materiał z lat 1944/45-1988. Rok 2001 okazał się przełomowy w zakresie prezentacji materiału "Polskiej Bibliografii Literackiej" - rocznik za 1989 r. ukazał się w formie płyty kompaktowej, a materiały zgromadzone za następne lata 1990-1995 dostępne są w formie internetowej bazy danych pod adresem http://pbl.ibl.poznan.pl.

"Polska Bibliografia Literacka" swym zasięgiem obejmuje prace z teorii i historii literatury, krytyki literackiej, teatralnej i filmowej, literatury współczesnej i życia literackiego. Odnotowuje także polskie teksty literackie i paraliterackie (opublikowane zarówno w postaci druków zwartych, jak i na łamach czasopism krajowych oraz emigracyjnych), ich przekłady, a także teksty literackie obce (książki i teksty w czasopismach) w przekładzie na język polski. Bibliografia rejestruje też inne formy recepcji literatury takie, jak: spektakle teatralne, słuchowiska radiowe, przedstawienia teatru telewizji oraz roczną produkcję polskich filmów fabularnych.
"Polska Bibliografia Literacka" uwzględnia książki wydawane w kraju w języku polskim i językach obcych oraz wydawane poza jego granicami w języku polskim, a także obcojęzyczne, jeśli dotyczą pisarzy polskich lub gdy ich autorem jest Polak. Pierwsze wydania książek przedmiotowych, wyborów dramatów i opowiadań posiadają opis zawartości, a antologii - nazwiska autorów zamieszczonych utworów.
Prezentowane materiały czasopiśmiennicze są wynikiem opracowywania z autopsji: dzienników ogólnopolskich, krajowych periodyków literackich, kulturalnych, kulturalno-społecznych, wydawnictw seryjnych (głównie z zakresu nauk o literaturze) wydawanych przez placówki naukowe, wybranych tytułów prasy emigracyjnej oraz zagranicznych czasopism naukowych poświęconych problematyce krajów słowiańskich. Znaczna część tych zapisów jest uzupełniona adnotacjami.

Materiał bibliograficzny podzielony jest na 4 podstawowe części:
I. Teoria literatury
II. Literatura polska
III. Literatury obce
IV. Teatr, film, radio, telewizja


Część I
Część I tworzą działy: Ogólny, Metodologia badań literackich, Teoria procesu historycznoliterackiego, Teoria dzieła literackiego (z dalszym podziałem na Stylistykę, Wersologię, Genologię), Teoria krytyki literackiej, Psychologia literatury, Socjologia literatury, Zagadnienia przekładu, Literatura w innych sztukach.



Część II
Część II jest objętościowo największa. Otwiera ją dział Historia literatury. Kolejny - Literatura współczesna - zawiera informacje dotyczące dramatu, krytyki, poezji i prozy, materiały o życiu literackim (m.in. o konkursach, nagrodach, odznaczeniach, plebiscytach, związkach i stowarzyszeniach twórczych, życiu literackim w poszczególnych miastach, wreszcie o polskim życiu literackim poza granicami kraju. Na dział Zagadnienia specjalne składają się materiały dotyczące bibliografii, katalogów i słowników, czasopiśmiennictwa, kontaktów literatury polskiej z zagranicą, literatury dla dzieci i młodzieży oraz literatury ludowej, regionalnej, pamiętnikarstwa, tematów i motywów literackich, wydawnictw. W tej części mieszczą się także działy: Organizacja nauki o literaturze, Dydaktyka literatury, Utwory anonimowe, Antologie. Najważniejszy dział to hasła osobowe pisarzy polskich. Tu rejestrowane są publikacje ich utworów oraz materiały dotyczące życia i twórczości.


Część III
W dziale Literatury obce rejestrowane są różne formy recepcji literatur obcojęzycznych tłumaczonych na język polski.
Dział ten obejmuje zarówno literatury nowożytne, jak i starożytne i jest sukcesywnie rozszerzany o recepcję literatur dotychczas nietłumaczonych na język polski. Struktura hasła każdej literatury obejmuje: historię danej literatury, literaturę współczesną, hasła osobowe, antologie i zbiory, utwory anonimowe oraz zagadnienia specjalne (tematy i motywy literackie, literaturę ludową, czasopiśmiennictwo, wydawnictwa). Zagadnienia literackie obejmujące kilka literatur rejestrowane są w rozdziale Literatura powszechna (np. problematyka literatur słowiańskich, skandynawskich, starożytnych, bałtyckich itd.).


Cześć IV
Dział ten, świadczący o interdyscyplinarnym charakterze bibliografii, podzielony jest na cztery części. Poprzedza go rozdział wstępny, zawierający informacje dotyczące m.in. nagród, szkolnictwa teatralnego i filmowego oraz rozdział Ludzie teatru i filmu, który ma strukturę działu Hasła osobowe (zob. Cz. II: Literatura polska) - zawiera informacje o polskich aktorach, reżyserach i scenografach teatralnych i filmowych.
Rozdział Teatr obejmuje zagadnienia dotyczące teorii teatru, historii teatru (z podziałem na epoki), socjologii i dokumentacji teatralnej oraz problematyki teatru współczesnego (po 1945 r.). Odnotowane są tam również festiwale teatralne, repertuar polskich teatrów dramatycznych i lalkowych raz z recenzjami tych spektakli oraz recenzje przedstawień teatrów amatorskich i stuudenckich. Rejestrowane są także informacje na temat działalności polskich teatrów za granicą (z podziałem na poszczególne kraje), jak również realizacje polskiego dramatu dokonywane przez teatry zagraniczne. Notowane są również prace z zakresu historii i współczesnych zagadnień teatru obcego.
Rozdział Film obejmuje informacje na temat teorii i historii filmu, problematyki filmu współczesnego, tematów i motywów filmowych. Zawiera również alfabetyczne zestawienie, wyprodukowanych w latach 1990-1995, pełnometrażowych filmów fabularnych i telewizyjnych oraz związanych tematycznie z PBL filmów dokumentalnych.
W części zatytułowanej Radio znajdują m.in. oraz wykaz słuchowisk i audycji dokumentalnych (np. o pisarzach, literaturze, filmie czy teatrze) emitowanych w ogólnopolskich programach radia publicznego.
Podobnie zbudowany jest dział Telewizja. Znajdziemy w nim m.in. zestawienie teatralnych spektakli telewizyjnych i ich recenzje oraz wykaz audycji telewizyjnych (tematycznie związanych z PBL), emitowanych w programach ogólnopolskich telewizji publicznej.